Niedziela, 29 marca, 2009
Nowe narzędzia do budowy stron WWW pozwalają na żywszą interakcję i łatwiejsze dodawanie poszczególnych elementów strony, w znacznej mierze w oparciu o bezpłatne narzędzia Open Source. W rezultacie każdy, kto jest podłączony do Sieci, może aktywnie uczestniczyć w jej współtworzeniu. Mianem Web 2.0 często określa się też platformy społecznościowe, gdyż ich rozwój (np. MySpace) zbiegł się z rozwojem Sieci. Jednocześnie Web 2.0 opiera się na asynchronicznej interakcji użytkownika z serwerem (technologia AJAX), co niebywale przyspiesza dostęp np. do baz danych oraz wprowadzania znaczników umożliwiających szybkie przeszukiwanie zasobów (nie tylko tekstowych). Jest też wiele innych elementów charakterystycznych dla nowej Sieci, jak choćby oprogramowanie Wiki, które pozwala wielu niezależnie pracującym osobom na jednoczesne edytowanie on-line dokumentów (przykład Wikipedii) czy interfejs API, który ułatwia pracę programistom. Autor pojęcia Web 2.0, Tim O’Reilly pisał m.in.: „W Web 2.0 chodzi o wykorzystanie efektu Sieci i zbiorowej inteligencji użytkowników do budowania aplikacji, które dosłownie stają się tym lepsze, im więcej ludzi ich używa” (cytuję za wstępem do książki Amy Shuen „Web 2.0”; wykładnię Web 2.0 można znaleźć w artykule Tima O’Reilly’ego „What Is Web 2.0?”).